Back to top

About

About page body. Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipiscing elit. Hoc dixerit potius Ennius: Nimium boni est, cui nihil est mali. Duo Reges: constructio interrete. Rhetorice igitur, inquam, nos mavis quam dialectice disputare? Facile est hoc cernere in primis puerorum aetatulis. Multa sunt dicta ab antiquis de contemnendis ac despiciendis rebus humanis;

Aliter enim nosmet ipsos nosse non possumus. Nec vero alia sunt quaerenda contra Carneadeam illam sententiam. Age sane, inquam. Hinc ceteri particulas arripere conati suam quisque videro voluit afferre sententiam. Callipho ad virtutem nihil adiunxit nisi voluptatem, Diodorus vacuitatem doloris. Dempta enim aeternitate nihilo beatior Iuppiter quam Epicurus; Sextilio Rufo, cum is rem ad amicos ita deferret, se esse heredem Q. Sed quod proximum fuit non vidit.

Itaque si aut requietem natura non quaereret aut eam posset alia quadam ratione consequi. Neque enim disputari sine reprehensione nec cum iracundia aut pertinacia recte disputari potest. Ille enim occurrentia nescio quae comminiscebatur; Tamen a proposito, inquam, aberramus. Compensabatur, inquit, cum summis doloribus laetitia. Dici enim nihil potest verius.

Estne, quaeso, inquam, sitienti in bibendo voluptas? Recte dicis; Eiuro, inquit adridens, iniquum, hac quidem de re; Nummus in Croesi divitiis obscuratur, pars est tamen divitiarum.

Apud imperitos tum illa dicta sunt, aliquid etiam coronae datum; Et quod est munus, quod opus sapientiae? Cupit enim dícere nihil posse ad beatam vitam deesse sapienti. Ab hoc autem quaedam non melius quam veteres, quaedam omnino relicta. Quid ad utilitatem tantae pecuniae? Parvi enim primo ortu sic iacent, tamquam omnino sine animo sint. Nam illud vehementer repugnat, eundem beatum esse et multis malis oppressum. At ille pellit, qui permulcet sensum voluptate.